Er gebeurt iets opmerkelijks. Op plekken waar we het misschien niet verwachten, zoeken jongeren opnieuw naar God. Niet omdat ze zijn opgegroeid in de kerk, maar omdat ze verlangen naar betekenis, echtheid, gemeenschap. Ze zoeken rust in een hypernerveuze cultuur vol met prikkels. Ruimte om vragen te stellen. Plekken waar twijfel niet verdacht is, maar deel uitmaakt van het geloofsproces. En steeds vaker komen ze – soms voorzichtig, soms verrassend vrijmoedig – de kerk binnen. Dat roept verwondering op, maar ook vragen. Wat is hier gaande? Wij geloven dat we hier tekenen zien van het werk van de Geest in nieuwe generaties.
Geen grote groepen jongeren. Niet spectaculair of luidruchtig, maar vaak stil, kwetsbaar en tastend. De Bijbel kent zo’n moment, in 1 Samuël 3: een tijd waarin het woord van de HEER schaars was en visioenen zeldzaam waren. Een periode van geestelijke droogte. Toch klinkt juist daar Gods stem – niet via de gevestigde orde, maar via een tiener. Samuël kent God nog niet, herkent zijn stem niet en hem ontbreken de woorden om te begrijpen wat hem overkomt. God roept in de nacht, terwijl de godslamp nog niet is gedoofd. Dat beeld is verrassend actueel. Onze tijd kent een overvloed aan informatie en meningen, maar tegelijk een diep gevoel van leegte. Jongeren groeien op met keuzestress, prestatiedruk en permanente zelfvergelijking. Minder kerkelijk verbonden, zeker. Maar niet minder spiritueel. Jongeren ervaren, verlangen of hebben een vaag besef dat er ‘meer’ moet zijn. Wat vaak ontbreekt is niet de ervaring zelf, maar de taal om die te duiden – en een gemeenschap om haar te laten groeien. Daarom is Eli minstens zo belangrijk als Samuël. Hij luistert mee, helpt onderscheiden en reikt woorden aan: ‘Spreek, HEER, uw dienaar luistert.’
In dit nummer gaat het over kwetsbaar nieuw geloof dat bescherming nodig heeft. Over onlinegemeenschappen waar jongeren God ontmoeten en de brug die nodig is naar een fysieke kerk. Over rust als sleutelwoord in een onrustige tijd. Over gemeenten die leren luisteren vóór ze spreken. Deze verhalen nodigen ons uit om opnieuw te geloven dat God mensen raakt. En om onszelf de vraag te stellen: durven wij ruimte te maken voor wat de Geest vandaag doet – soms aarzelend, soms onwennig, maar werkelijk? De godslamp is nog niet gedoofd. Misschien fluistert God al. Dit nummer nodigt ons uit om te luisteren en die fluistering een plek te geven.
Anko Oussoren is jeugdwerker in NGK de Bron in Hardinxveld-Giessendam en adviseur bij Kerkpunt
Inhoud van dit nummer
INTRODUCTIE De Geest werkt in nieuwe generaties
Anko Oussoren
ONDERZOEK Wat leren toetreders onze kerken?
Met denkduwtjes voor vernieuwing
Cors Visser
PERSPECTIEF Zendelingen van nu scrollen, posten en bidden
Kerk en influencers bouwen samen de brug
Henk-Jan van Maanen
BIJBELSTUDIE De bril van wijsheid
Klaas van den Geest
PRAKTIJK Ik geloof, ik verander, ik hoor er niet bij
Nieuw geloof in een gevestigde kerk
Paul van der Velde
COLUMN Door de ogen van de ander
Judith Bouma
INSPIRATIE Maak een ‘voorhof’ voor twintigers
Met input van David van der Meulen
Geert van Dijk
WERKER IN DE KERK
Martin van Heerde
INTERVIEW ‘Een laatste poging om de mensheid tot zich te trekken’
In gesprek met Jezus-fan Peter Scheele
Ineke Zuidhof
KERKPUNT Geloven met alle generaties
HANDREIKING Nieuwkomers in de kerk
Hoe zet je de deuren open?
Ester van Schie
KERKRECHT Eén(s) zijn als kerkenraad
Rob Vreugdenhil
GEDICHT De vloer is lava!
Peter van Dijk
Bestellen?
Wil je een of meer exemplaren bestellen? Klik dan hier.